Terugreis

Terugreis

*Heenreis*	Assilah	Larache	*Rabat*	*El Jadida*	*Oualidia*	*Safi*	*Essaouira*	*Taghazoute*	*Guelmim*	*Tan Tan*
*SidiAkhfennir*	*Tiznit*	*Tafraoute*	*Taroudant*	*Taliouine*	*Agdez*	*Zagora*	*Ouarzazate*	*Todra/Dades*	*ABenhaddou*	*Marrakech*

Terugreis

Reisafstand

Links

Zondag 16april (1e paasdag)

Zonnig weer op de camping in Marrakech, heerlijke temperatuur. De dames en heren van het rollende hotel dat ook gisteren arriveerde, mochten eieren zoeken. De reisleider had voor dag en dauw van die mooie gepolijste stenen eieren tussen de struikjes rondom het zwembad verstopt. Na de koffie hebben we afscheid van onze vrienden Atze en Marianne genomen. Zij gaan vandaag richting Rif-gebergte, wij naar Rabat. Na het betalen van 45 dirham reden we om tien uur camping Ferdaous af. De N9, een goede twee-baner loopt tot het stadje Guerir door prachtig heuvelachtig terrein. Langs de kant van de weg tientallen karretjes met kleine ronde meloenen erop. Kisten vol werden te koop aangeboden. Omdat vele Marokkanen vandaag vrij waren was het behoorlijk druk op de weg. Toen we het stadje voorbij waren werd het landschap vlak en saai, de bermen waren gestoffeerd met ontelbare gele bloemen. Op een parking in het stadje Khemisset hebben we de lunch gebruikt. Geen bedelende kinderen in de buurt, wel een jongen op een ezel die de drukke weg wilde oversteken. Om half twee onze weg vervolgd en op het stadje Settat aangekoerst. Even vòòr dit oord de A7-peage genomen en richting Mohammedia gekoerst en via de A5/A3 naar Rabat. Wij wilden naar de camping in Sale, je moet dan de rondweg aanhouden. Op een gegeven moment zijn we richting vliegveld gegaan. Tweemaal kwamen we langs de supermarkt Marjane. Als je bij de tweede supermakt bent zit je dichtbij de brug. Toen we de brug over waren, stapvoets moesten we rijden vanwege het grote verkeersaanbod, hebben we de linkerzijde van de baan aangehouden en langs de muur van de medina gereden. Bij de eerste grote splitsing links afgeslagen, stukje rechtdoor en bij de 1e straat rechtsaf. Bij de splitsing die dan volgt richting strand(plage) aangehouden. Aan het grote parkeerplein dat dan volgt ligt aan de rechterzijde de camping. Om vijf uur reden we het terrein op. De camping was matig bezet. Hier ontmoetten we Jaap en vrouw uit Zierikzee, die we eerder waren tegengekomen in Ouarzazate. Na wat wetenswaardigheden uitgewisseld te hebben hebben we de stoeltjes buiten gezet en ons verwend met een paar wijntjes. De dagteller stand op 343 kilometer.

Maandag 17 april (2e paasdag)

Mooi weer, ietsje koeler vandaag. Na de koffie het echtpaar uit Zierikzee gedag gezegd waarna we om half elf de poort uitreden. Via de tolweg A1 naar Larache getuft. In de buurt van de mooie Aire stonden nu geen mannetjes met meloenen maar karren vol aardbeien. Even gestopt en een kilo voor 4 dirham ingeslagen. Om drie uur reden we het mooie terrein op. ook hier was de bezetting minimaal. Je kon echt merken dat vele camperaars Marokko reeds verlaten hadden. De rest van de middag geluierd en de wagen eens onder handen genomen, was echt nodig. Reisafstand vandaag 163 kilometers.

Dinsdag 18 april

Half bewolkt en wind. Na de koffie het camper-interieur grondig gereinigd. Stoeltjes buiten gezet en genoten van het zonnetje. In de middag naar het centrum van Larache gelopen. Vijf kilometer heen en vijf terug. In Larache de boulevard bewandeld. Omdat Larache in vroeger tijden Portugees bezit was en daarna een zeeroversnest waren er nog vele vestingwerken te bezichtigen. Men was druk met de restauratie bezig. Op de terugweg nog even de souk bezocht, vers brood en groenvoer gekocht. In de buurt van het scholen-complex vele kinderen tegen gekomen die op weg naar huis waren. Zij gedragen zich precies op dezelfde manier zoals ze bij ons doen. Om zes uur waren we bij de camper terug. Het avondmaal met vers brood smaakte opperbest. Omdat we keimoe waren, vroeg te bed gegaan.

Woensdag 19 april

Vandaag op de aire gebleven. Mooi weer, lekker geluierd.

Donderdag 20 april

Half bewolkt weer. Tot half twaalf buiten gezeten en toen vertrokken. Na nog wat boodschappen in Larache gedaan te hebben zijn we rustig richting Assilah gekoerst. De N1 is een goede twee-baner die door een prachtig heuvelachtig gebied loopt. Alles fris en groen hier, op vele locaties kolossale eucalyptus bomen langs de baan, veel bloemen in allerlei kleuren, landbouwpercelen en aardige dorpjes. Om half twee reden we Assilah binnen, camping As-Saada was snel gevonden. Het is een kleine eenvoudige camping met keurig sanitair, schaduwplaatsen en vakantiehuisjes. Alles is blinkend wit geschilderd. Na de lunch zijn we via de brede boulevard naar het centrum gelopen. Rond het haventje stonden ondanks de verbodsborden wel een vijfentwintig campers, meest Fransen. Alles wees erop dat ze hier al langer bivakkeerden. Wordt het "vrijstaan" weer gedoogd??? Via de oude stadspoort het stadje in gelopen en nogmaals genoten van de sfeer in de smalle straatjes. Op de markt onder de stadsmuren een kilo heerlijke aardbeien gekocht voor 5 dirham. Sinaasappels voor 3 dirham de kilo. Toen we met 100 dirham wilden betalen had het groentevrouwtje niet terug. Haar kleinzoon zou het biljet wel even wisselen. Dat lukte ook niet. We hebben de spullen achter gelaten, bij een bank gewisseld en later de boodschappen opgehaald. Op een terras naast de stadsmuur een heerlijk glas sinaasappelsap genuttigd en genoten van de heerlijke temperatuur en het gedoe op straat. Om vijf uur waren we op de camping terug. Bij het bakkertje op de hoek vers brood ingeslagen, hebben we morgenochtend geen tijd meer voor. Ook de campingbaas vasr betaald, 50 dirham voor 1 nacht. Gereden kilometers 45.

Vrijdag 21 april

Om acht uur uit Assilah weggereden. Bij het eerstvolgende benzinestation de tank vol gegooid. De N1 genomen die tot Tanger dicht langs de kust loopt. Het is een rustige tweebaans weg, je kunt er goed opschieten, de tolweg hoef je echt niet te nemen. In de buurt van Tanger passeer je de supermarkt Marjane aan de linker zijde. Blijf daarna steeds rechtdoor rijden en houdt dan het bordje "Port" aan . Bij de laatste rotonde "driekwart"genomen en dan maar weer steeds rechtdoor. Op een gegeven moment ben je bij zee en het havencomplex, dan draai je links de brede Rue du Portugal op, je rijdt dan rechtstreeks naar het haventerrein. Bij de eerste controleposten konden we gewoon doorrijden. Bij de laatste post van politie en douane kan het druk en hectisch zijn. Een duidelijke procedure om er door te komen is er niet. Omdat het echt druk was hebben we de camper uiterst rechts gehouden. In de daar ontstane file ben ik gewapend met paspoorten en gele kaartjes(die je op de heenweg hebt gekregen) in de rij gaan staan. Handig is het als de echtgenote ook kan rijden, zij kan dan de wagen regelmatig iets naar voren rijden. Hier moet je geduld hebben, de controle-ambtenaar kijkt de documenten nauwgezet na. Als de paspoorten zijn gecontroleerd moet je het groene en witte formulier dat je op de heenreis hebt gekregen bij de douane inleveren. Ook hier een intensieve controle. De douane-ambtenaar in keurig uniform behield het groene formulier en overhandigde ons het witte exemplaar. Een vol uur waren we met de procedure bezig. Daarna konden we doorrijden tot bij de gangway van de ferry. Hier volgde de laatste controle, weer paspoorten laten zien, waarna een politiebeambte de wagen aan de onderzijde inspecteerde op drugs. Toen ook dit achter de rug was konden we het schip oprijden. Klokslag elf, Marokkaanse tijd voeren we de haven uit, horloges twee uur vooruit gezet. Na een voorspoedige reis arriveerden we om 16.30 uur in de haven van Algegiras. Een grondige inspectie van de wagen met een drugshond en spiegeltjes om de onderzijde te bekijken volgde, waarna we om 16.45 uur het haventerrein afreden. Op de autovia richting Malaga aangehouden, om 17.30 uur reden we na het nemen van afslag 112 Palmones binnen. Bij de Lidl en Carefour boodschappen gedaan. In het straatje van het boekingskantoor van Carlos de wagen neergezet, geld gepind, nog even gewandeld en er overnacht. Weinig kilometers vandaag, 59 wees de dagteller aan.

Zaterdag 22 april

Zonnig en warm. Bij Carlos de overgehouden dirhams omgewisseld. Om tien uur uit Palmones vertrokken. Via Estepona, Marbella naar Cabo Pino gereden. Op de ons bekende plek de lunch gebruikt en daarna richting Torremolinos gekoerst. Ons einddoel wordt Torrox-Costa, waar we om 14.15 uur arriveerden. Bij hotel Ferrara de wagen op het braakliggend terrein neergezet. Vijf campers waren aanwezig, waarvan er rond 19.00 uur vier wegreden. Wij zijn gebleven. 's Avonds regen. Rustige nacht gehad. Aantal afgelegde kilometers 185.

Zondag 23 april

Zwaar bewolkt vandaag. In de loop van de morgen klaarde het op. Om twee uur zijn we weggereden, via de mooie kustweg naar Salobrena getuft, waar we om 15.30 uur aankwamen. Naar het eind van de boulevard gereden. Drie andere camppers waren ons voor gegaan. Leuk kontakt gehad met een Duits echtpaar. Drieenvijftig kilometers afgelegd.

Maandag 24 april

Onze dochter jarig vandaag. Felicitaties overgebracht en een heerlijk gebakje bij de koffie genomen. Mooi, rustig en warm weer. Bij de Mercadona wat boodschapjes gedaan en een heerlijk notenbrood gekocht. Om negen uur uit Salobrena vertrokken. Eerst richting Motril gegaan en daarna de afslag Granada genomen. De weg die nu volgt is een hele mooie, dwars door het hooggebergte, werkelijk schitterend. Na Granada de A44 genomen richting Bailen. Mooie baan dwars door de olijfgaarden met als versiering ontelbare gele bloemen, bloeiende brem en klaprozen. Na Bailen de A4 gepakt richting Valdepenas. Rond deze stad eindeloze wijngaarden. De reis vlotte goed. Om 16.45 uur aangekomen in het stadje Tembleque. Even na de afslag vonden we een Hostal met een grote parkeerplaats, daar hebben we de nacht doorgebracht. Na 387 gereden kilometers was het goed rusten.

Dinsdag 25 april

Koude ochtend. Kachel even aan. Na een lekker bakkie en het grondig reinigen van de voorruit zijn we om negen uur bij de Hostal weggereden. Snel zaten we in Ocana en toen richting Madrid. In de buurt van deze stad werd het zeer druk op de A4. Heel veel vrachtwagens die flink doortuften. Wij namen de buitenste ring, de M50 om Madrid. Blijf op deze vierbaner uiterst rechts rijden. Hou goed de borden in de gaten. Kom je een verkeersbord tegen zonder nummers van de wegen, neem dan TOUTES DIRECTIONES, dan zit je altijd goed. Omdat wij richting Calatayud wilden gaan, hebben we de A2 genomen. Dit is een prachtige baan met nogal wat vrachtverkeer. na Medinaceli wordt het landschap ruig en ongenaakbaar. Soms moet er behoorlijk geklommen worden met daarna lange afdalingen. Meestal is er een derde baan, speciaal voor het vrachtverkeer. Toen we Calatayud voorbij waren, kwamen we na vijfentwintig kilometer in de buurt van het stadje La Almunia waar we de A220 namen, die ons rechtstreeks naar Carinena voerde. Om vier uur stonden we bij de okerkleurige arena, waar we al zeker vijf keer overnacht hebben. In het rustige stadje bij de Capabro vers brood en wat tomaten gehaald. Rustige nacht gehad. De teller wees 377 kilometer aan.

Woensdag 26 april

Bitter koud vanmorgen. Dieselkachel aan. Om negen uur van de bekende plek weggereden. Halverwege Zaragoza wordt de A23 vier baans, men is bijna klaar met de totale aanleg van de nieuwe A23. Op de rondweg van Zaragoza richting Barcelona aangehouden. Op een gegeven moment kun je dan kiezen uit de AP2 (Peage) of de zeer drukke tweebaans weg de A2. De laatste hebben wij genomen. Veel vrachtverkeer kwam ons tegemoet met de bestemming Zaragoza. Onze zijde van de weg was minder druk waardoor we goed konden opschieten. Het landschap is saai, soms moesten we een colletje nemen. Via deze tweebaner kwamen we op de rondweg om Lleida. Bij afslag 467 hebben we de C26 genomen. Bij het stadje Vallfogona zagen we een Champion-supermarkt. We hebben er wat inkopen gedaan, vers brood gekocht, getankt en de lunch gebruikt. Ook konden we onze watervoorraad aanvullen. Om twee uur weer aangereden. Na het stadje Ponts verandert de C26 in de C14. Deze prachtige tweebaner slingert zich door schitterend berggebied, geen hooggebergte maar matig hoge steenmassa's die er soms behoorlijk geerodeerd uitzagen. De bermen langs de baan kleurden intens rood door de vele klaprozen die uitbundig in bloei stonden, afgewisseld door het geel van de bloeiende minibrem. Het laatste gedeelte van de C14 tot La Seu d'Urgell is geheel gerenoveerd. Men heeft de vele bochten eruit gehaald en het geheel voozien van tunnels. Jammer!!! In 2001 reed je nog pal langs het langgerekte stuwmeer Grau de la Granta. De oude weg ligt er nu leeg en verlaten bij. Borden met "Verboden in te rijden" geven aan dat je er moet wegblijven. Het waterpeil in het stuwmeer was zeer laag. De bruine rand op de steile oevers markeerde de plek waar eens het hoogste waterniveau was. Hoe kan dit? Om kwart over vier reden we de gezellige stad La Seu d'Urgell binnen. Bij de rotonde lieten we Andorra links liggen. Wij namen de richting Puigcerda. Bij de tweede rotonde zagen we een bord met "Complex Olympic Games"erop en een aanduiding "Gratis parkeren". Deze aanwijzing hebben we aangehouden. We kwamen op een ruime parking dichtbij het centrum terecht. Om half vijf stond de wagen waterpas. Nog even het stadje en de omgeving verkend. Tot laat genoten van een mooie zonsondergang. De 331 kilometers die we vandaag reden waren een peuleschil.

Donderdag 27 april

Fris en bewolkt weer. Rustige nacht gehad op de goed verlichte parking. Bij de kathedraal 2 jerrycans goed drinkwater gehaald en om negen uur aangereden. Na het verlaten van het stadje zaten we spoedig op de N260 die in het begin pal langs de Rio el Segre loopt. Er was bijna geen verkeer op de weg. Prachtige vergezichten hadden we op het gebergte van de Sierra de Cadi. Op de hoogste toppen lag nog een flinke partij sneeuw. Aan onze linker zijde de kale rotswanden van de Sierra de Cerdanya, met toppen van over de 2000 meter. De N260 is een echte slingerbaan en goed te berijden. Omdat het zo stil was konden we heerlijk opschieten waardoor we na korte tijd Puigcerda binnenreden. Daarna de grens over en het Franse nietszeggende dorp Bourg Madame in. Na dit dorpje begint het grote afdalen. Donkere wolken kondigden regen aan. Het werd koud en nat. Tot de kust hield de regen aan, toen klaarde het ineens op en een hevige mistral viel ons ten deel. Als de rukwinden van opzij kwamen moest je het stuur goed vasthouden en vaart minderen. Toen we Pazenas voorbij waren nam de wind af en kwamen we op de mooie A75. Bij het plaatsje Le Caylar hebben we de wagen op een prachtige aire de repos neergezet. Na ons volgden nog vele campers die allemaal een overnachting wilden doen. Wij telden in de gauwigheid zeker vijftien wagens, die her en der verspreid stonden. Tegen de avond begon de temperatuur te dalen. De kachel moest aan. Na 324 kilometers achter de wielen te hebben lagen we vrij vroeg te bed.

Vrijdag 28 april

Koude nacht gehad. Toen we opstonden was het net 7 graden, dus kachel aan. Om kwart over negen vertrokken. Over de A75 richting Millau gekoerst. Omdat we de oude weg naar deze stad prefereerden, hebben we niet de nieuwe brug genomen. Halverwege in de afdaling naar Millau bevindt zich aan de rechterzijde een parkeerplaats vanwaar je een subliem uitzicht hebt op de brug en ver in de diepte de stad. Daar zijn we een half uur gebleven, hebben er foto's gemaakt en onder het drinken van koffie genoten van het mooie panorama. Na dit fijne oponthoud verder gereden. Nu volgt een behoorlijke afdaling met vele bochten, rem af op de motor, is echt nodig! Als je beneden bent zie je aan je rechterzijde de officiële camperplaats met voorzieningen. Een eindje verderop is een aire waar ook campers geparkeerd stonden. Bij de grote supermarkt Carefour waar we langs kwamen getankt, daarna de N9 weer opgepakt, die volledig vernieuwd is. Via deze weg op de A75 gekomen, een schitterende baan, niet druk, weinig vrachtverkeer. Vele cols moeten genomen worden met hoogteverschillen van 500 tot 1100 meter. Prachtige vergezichten komen op je netvlies. Wij vinden deze tolvrije weg de mooiste doorgaande route van heel Frankrijk. Tegen half vier reden we op de rondweg van Clermont Ferrand. Zeer druk. Bij de afslag richting Moulins zijn we eraf gegaan. Spoedig zaten we op de A9 die ons naar de N79 bracht. Na vele kilometers zijn we gestopt in het stadje Digoin waar een speciale camperplaats is aan de Loire. Een sanizuil is bij het kantoortje van de VVV aan het begin van de grote parking. Toen de wagen om klokslag zes op zijn plek stond hebben we onder het genot van een apperatiefje genoten van het sublieme uitzicht op de Loire met z'n twee prachtige stenen boogbruggen. Vandaag 420 kilometers gereden

Zaterdag 29april

Half bewolkt, koude wind. Om half tien vertrokken. Na Digoin de N70-80 opgepakt die ons naar Chalon sur Saone voerde. Vandaar over de N73 richting Dole. Even buiten de stad geluncht bij een Inter-Marche. Tanken ging niet omdat je alleen met een Carte Bancaire kon betalen. Dit zijn benzine stations die 24/24 uur zijn geopend, zonder bemanning. Zijn we toch wel veel tegengekomen! Wij tanken tegenwoordig als de tank half vol is, je kunt nooit weten! Op de hele route die we volgden konden we goed opschieten. Snel zaten we in Besancon. De richting naar Montbeliard/Mulhouse was goed aangegeven. In het stadje Baume-les-Dames zijn we naar de ons bekende camperplaats gereden. Om half vier hadden we ons een mooi plekje uitgezocht op het unieke terrein. Sinds kort is de camperplaats voorzien van een receptie, douches, toiletten en alle andere voorzieningen. De prijs is vijf euro inclusief stroom. In de late middag nog genoten van het heerlijke voorjaarszonnetje. Tweehonderddrieendertig kilometer gaf de dagteller aan.

Zondag 30 april

Rustdag in Baume-les-Dames.

Maandag 1 mei

Dag van de Arbeid. Is te merken in Frankrijk. Vrije dag voor de Franzozen. Overal staan mensen langs de weg om je tegen betaling een bosje Lelietjes van Dalen aan te smeren. Het was koud vanmorgen, 6 graden. Kachel aan. Negen uur vertrokken, richting Montbeliard-Belford. De weg was rustig, geen vrachtverkeer. Genoten van het mooie landschap langs de rivier de Doubs. Bij Belford de N83 genomen en vervolgens de A36, tolvrij richting Mulhouse. De reis vlotte goed en voor we het wisten zaten we in Duitsland. In verband met de schade die we in Marokko opliepen hadden we besloten om bij de Hymerfabriek in Bad Waldsee een kostenbegroting te laten maken voor de verzekering. Via de autobahn E35 naar Freiburg. Dwars door de stad naar Titisee en toen via de bundesstrasse 31 naar Geisingen. Daarna over de A81 naar Stockach en toen langs de Bodensee richting Meersburg. In alle stadjes waar we doorreden bloeiende tulpen, narcissen en Forsytia's. Fris groen loof aan de bomen, ja echt een lust voor het oog. Met een intens voorjaarsgevoel zijn we richting Ravensburg gekoerst. Na twintig kilometer reden we Bad Waldsee binnen. Om 16.30 uur stonden we na 350 kilometer op de ons bekende camperplaats bij de fabriek.

Dinsdag 2 mei

Zeven uur uit bed. Redelijke temperatuur, matig zonnetje. Half acht naar de receptie van het servicecenter, de schade gemeld en nog wat andere probleempjes doorgegeven. In de middag heeft men de schade opgenomen. De kostenopgave zou per post worden opgestuurd. De overige kleinigheidjes zullen te zijner tijd bij de grote schadereparatie, die wel een week kon duren worden opgelost. Wel 1 voorband laten vernieuwen, die aan de binnenzijde tot op het canvas was afgesleten, de sporing deugde niet en dat bij nog geen 30.500 kilometer. De andere voorband die ook slijtageplekken vertoonde hebben ze omgewisseld met de nog nieuwe reserveband. Toen ik garantie claimde werd dit direct afgewimpeld met de mededeling dat ik wel tegen een stoeprand of een ander voorwerp was aangereden. Bij toeval ontdekten we op het terrein waar de gebruikte campers stonden ook een paar Hymers met raar afgesleten voorbanden. Toeval????? Mocht U een Hymer bezitten hou dit goed in de gaten!!! De kosten voor de band, montage en sporing afstellen bedroegen Eur. 346,84.

Woensdag 3 mei

In Bad Waldsee gebleven.

Donderdag 4 mei

Met mooi weer om 9 uur uit Bad Waldsee weggereden. Getankt voor eur. 1,149 de liter. Om 16.00 uur in Bacharach aan de Rijn. Voor eur. 5,00 hebben we op de speciale camperplaats overnacht. Sanistation aanwezig. Mooi uitzicht op de rivier. Stadje bezocht met mooie vakwerkhuizen. Wel veel kabaal in het Rijndal veroorzaakt door de vele treinen die langs beide oevers rijden. Reisafstand 372 kilometer.

Vrijdag 5 mei

Om half tien uit Bacharach vertrokken. Over de autobahn richting Nederland. Om 16.45 uur thuiskomst Uden. De laatste 304 kilometer van deze prachtige reis noteerden we in ons logboek.

EINDE VAN EEN SCHITTERENDE CAMPERTOUR.