Taliouine

Geschiedenis.

Omdat Taliouine maar een klein dorp is hebben wij niets uit het verleden kunnen vinden. Het dorp ligt in de vallei van de Casbahs tussen Taroudant en Ouarzazate. Het is het centrum van de saffraancultuur. Men kweekt ontelbare saffraankrokussen en oogst wanneer de plantjes in bloei staan. Het gaat om de feloranje stampertjes, die de vrouwen elke morgen bij het krieken van de dag verzamelen om ze vervolgens te drogen. Voor veel geld wordt de saffraan verkocht. De saffraan gebruikt men om rijstgerechten geel te kleuren b.v. paella, ook worden er stoffen mee gekleurd. Men past het ook wel toe als een geneeskundig kruid. De casbah in Taliouine was eens in het bezit van de pasja van Marrakesh. Na de val van de pasja zijn de kasba en de grond teruggegeven aan enkele plaatselijke families, die heden er nog delen van bewonen.

Zondag 2 april.

Vanuit Taroudant  zijn we via de N10 richting Ouarzazate gereden. Schitterend weer, strakblauwe hemel. Aan onze linker zijde passeerden we de uitlopers van de Hoge Atlas met op sommige toppen een sneeuwtapijt, die dan boven de 3500 meter liggen. Rechts van ons laagland met struiken en geheel vlak. Na het stadje El-Khemis veranderde het landschap in een stoffige woestijnvlakte. De lucht trilde boven het zand, het was over de dertig graden. Ramen open en wind vangen. In Aoulouz zijn we gestopt om te lunchen, geen boom in de buurt, geen schaduw. In de buurt van een paar huizen en winkeltjes hebben we de wagen neergezet en alles geopend we te openen viel. Kleine wervelwinden speelden met het zand rondom ons met veel stof van dien. Gelukkig geen bedelende jongetjes in de buurt, slechts één klein meisje dat langs de wagen liep wilde wat dirhams hebben. Rond twee uur zijn we weer vertrokken. Nu geraakten we in een schitterend berggebied. De weg slingerde zich er als een zwart lint door. Rondom toppen van over de 1700 meter met op de hellingen bergdorpjes. Toen we Taliouine door waren ontdekten we na een aantal kilometers de camping/auberge Toubkal. Omdat we eigenlijk geen zin meer hadden om verder te rijden zijn we de camping opgedraaid. We maakten kennis met een modelcamping, waarvan er weinig in Marokko te vinden zijn. Het terrein bestond uit drie terrassen, centraal ligt de auberge. De camping heeft een zwembad, propere toiletten en keurige douchecabines met veel warm water. De camperplaatsen liggen mooi en bieden een uniek uitzicht op de rose gekleurde bergen. Voor de auberge en direct achter de campingmuur staan twee bedouinen-tenten waar je kunt eten en slapen. Het staangeld bedraagt 35 dirham per nacht inclusief warme douches en gebruik van zwembad. Eén nadeeltje, er is weinig schaduw. Toch kunnen wij een ieder deze camping aanraden. Ook voor wat langere tijd. De omgeving is bloedmooi! Op het dak van de auberge kan je goed de camping overzien en onder een parasol genieten van de omgeving. 's Avonds gegeten in de auberge, voor 50 dirham heb je geen honger meer.

Maandag 3 april.

Toen we de deur van de camper openden verbaasden we ons weer over het prachtige uitzicht dat we voorgeschoteld kregen. Omdat de zon nog laag stond zag het landschap er nog mooier uit dan gister. Vel kontrastpartijen maakten de wanden van de bergketens voller en indrukwekkender. We hebben snel de stoeltjes buiten gezet en tijdens het ontbijt en de koffie genoten van alles om ons. Om 10 uur reden we de poort uit en zaten weer op de N10 richting Ouarzazate. Voor het vervolg van de reis zie Agdez.