Taghazoute

Geschiedenis

Veel valt er over dit vissersdorp niet te vermelden. Het stadje beleefde zijn glorietijd in de jaren zeventig. Veel hippies uit de wereld streken hier neer om te genieten van de rust en het zachte klimaat. De surfers ontdekten toen de machtige golven  en konden hier hun hart ophalen. Gelukkig is heden ten dage het dorp nog niet ontdekt door het massa toerisme, grote hotelcomplexen zul je er niet vinden. Het lange strand met fijn zand is erg aantrekkelijk voor badgasten. Ook vonden hier zeer veel camperaars een heerlijke "vrije" plek om de winter door te brengen. Helaas hebben de autoriteiten er een stokje voor gestoken. De vele verbodsborden zijn hier het bewijs van. Ook heeft men de toegangen naar het strand gebarricadeerd en greppels gegraven om het de camperaars zo moeilijk mogelijk te maken. De plaatselijke middenstand was hier uiteraard niet blij mee, Van veel Fransen hebben wij vernomen dat ze voortaan Marokko zullen mijden en andere locaties om te overwinteren zullen zoeken, bv. Algerije of Tunesië.

Woensdag 22 maart.

Rustige nacht gehad aan het plein in Essaouira. Prachtig weer, de temperatuur ligt boven de 20 graden. Na de koffie om half tien weggereden. Vandaag wordt de eindbestemming Taghazout. Onderweg vòòr het stadje Tidri een waterkraan in het land ontdekt. Via een hobbelig gravelpad kwamen we bij een in steen opgetrokken schuur. Haaks op de muur van het gebouw bevond zich een grote trog met een kraan er boven. Gezien de vele keutels en andere uitwerpselen moest dit een drinkplaats zijn voor geiten en schapen. Na onze watervoorraad op peil te hebben gebracht en het nuttigen van nog een kop koffie zijn we weer aangereden. Volgens de reisgidsen is de route die wij nu volgen de mooiste van Marokko. We kwamen in het heuvelachtige groene gebied met zijn vele Argania bomen. Op vele plaatsen zagen wij kudden geiten. Zij smullen van de vegetatie en vooral van de blaadjes en vruchten van de Argania boom. Ze klauteren in de bomen om de vruchten en malse blaadjes op te eten. De pitten van deze vruchten komen in maag en darmstelsel van de beesten en verlaten het lichaam weer in de uitwerpselen. Kinderen en vrouwen verzamelen de keutels en halen de vruchten eruit. Vervolgens worden de vruchten uitgeperst en zo ontstaat een bijzondere dure olie, die salades een aparte heerlijke smaak geeft. Overal langs de weg wordt deze olie te koop aangeboden. Jammer is het, dat men knoeit met deze lekkernij, men voegt er zonnebloem-olie aan toe. Wij kochten een flesje bij de supermarkt. Toen we even stopten op de parkeerstrook langs de weg om foto's van de klimmende geiten te maken.....gebeurde het......een Marokkaan lette even niet op en knalde met een flinke vaart op de linkerzijde van onze camper. We begrepen niet dat dit kon gebeuren. We stonden uiterst rechts op de gravelstrook en hadden de knipperlichten aan. Vele auto's waren ons zonder problemen  gepasseerd, alleen die ene rot wagen moest ons rammen. We bleven met een behoorlijke schade zitten, de linker achterwand van de garage was volkomen ingedrukt, de garagedeur en kozijn ontzet en het linker bumperdeel kapot. Gelukkig waren de achterlichten nog geheel intact. De auto van de tegenpartij waar zes personen in zaten was totallos. Bleek en helemaal van de kaart kwam de chauffeur naar ons toe, verontschuldigde zich en schudde het hoofd. Direct hebben we foto's van de schade en het ongeval gemaakt. Daarna kwam een zeer moeilijke procedure op gang.....de invulling en ondertekening van het schadeformulier. Gelukkig stopte er een taxi. De eigenaar kwam naar ons toe en vroeg wat  de moeilijkheden waren. Heel bemoedigend was het voor ons dat hij redelijk Engels sprak. De man heeft ons goed geholpen en door zijn medewerking konden wij een goed ingevuld en ondertekend schadeformulier in ontvangst nemen. Na ongeveer twee uur en een kleine noodreperatie konden we weer rijden. In het eerstvolgende dorpje zijn we naar de politie gegaan om de schade te melden. Zij deden echter niets. Om drie uur zijn we ergens gestopt om de lunch te gebruiken. De temperatuur was flink opgelopen, de zon scheen aan een wolkenloze hemel. Tijdens dit oponthoud werden we weer omringd door een aantal kinderen, ze bedelden er lustig op los en bleven na het geven van een paar viltstiften en snoepjes rond de wagen hangen. Na een half uurtje zijn we doorgereden. We konden niet echt genieten van het mooie landschap waar we doorreden. Tegen vieren arriveerden we in Taghazout, camping International de Taghazout was snel gevonden. We hebben de wagen op het terrein/depandance tegenover de camping neergezet. Een ruw en ongelijk stuk grond met een half gesloopt toiletgebouw, geen kranen, wel een put en weinig schaduw. Alle voorzieningen zijn aan de overzijde, die in redelijke staat verkeren. Onze dagteller gaf 152 kilometer aan. Na het nuttigen van diverse drankjes hebben we tot laat buiten gezeten onder een heldere hemel met veel sterren.

Donderdag 23 maart.

Vandaag een rustdag gehouden en de wagen gerepareerd. De schade is bij nader inzien groter dan we in eerste instantie gedacht hadden. De linker hoek van de onderwand van de garage is finaal naar binnengedrukt en gedeeltelijk versplinterd. Een flink gat zal eerst gedicht moeten worden. Ook het kozijn van de linker garagedeur heeft een behoorlijke tik gekregen. De deur zelf is ook niet gevrijwaard gebleven, hij is ontzet aan de onderzijde waardoor er een flinke kier tussen kozijn en deur is ontstaan. Het plastic materiaal van het linker bumperdeel is aan de onderzijde gedeeltelijk verdwenen en flinke scheuren hebben het verband van het ding teniet gedaan. Met veel kit, ijzeren strippen, parkers en plakband heb ik de zaak dicht gekregen. Een halve dag heeft de noodreparatie geduurd en de boel lijkt weer stevig op zijn plaats te zitten. De rest van de dag geluierd en genoten van de zon.