Tafraoute

Geschiedenis.

Tafraoute gelegen in een bijzonder mooi keteldal van rose graniet is een echte berberstad. Vanouds staan de berbers bekend als gewiekste zakenlui. Ze schuwen het niet om stad en land af te reizen om met hun handel geld te verdienen. Zelfs in Europa tref je berbers aan die met hun handelswaar en hard werken aan de kost komen. In steden als Parijs, Milaan en Amsterdam hebben zij hun goed lopende nerinkjes. In Marokko vind je ze in bijna alle grote steden, maar ook op de wat afgelegen plaatsen in berberland. Tafraoute is ook het middelpunt van de amandelcultuur. Overal tref je de amandelboompjes aan, die vooral in februari bloeien. Ook komen hier de "baboesjes", berbermuiltjes vandaan. Dit zijn leren muiltjes met een ronde neus. De berbervrouwen dragen rode exemplaren, de mannen felgele. Wat ons direct opviel was het feit dat de vrouwen niet gesluierd zijn, wel dragen ze mooie lange gewaden. De jongens en meisjes zijn vaak westers gekleed. Wij hebben de berbers als bijzonder vriendelijke en belangstellende mensen ervaren.

Vrijdag 31 maart

Vanuit Tiznit kwamen we weer in een eindeloos stuk woestijn, daarna volgden de bergen van het Anti-Atlasgebergte. Zover het oog reikte machtige toppen en uitgestrekte dalen. Overal gele bloemen afgewisseld door grote cactusvelden. Dan weer hele stukken met palmbomen langs droge rivierbeddingen. Een ruig en wonderschoon gebied. Menigmaal was de weg langs  en door z'on bedding gesitueerd. Halverwege Tafraoute een koffiestop gemaakt, pal langs een droge rivierenloop. Onder de machtige palmen een oogverblindende gele en rose bloemenpracht. Als je van mooie keien houdt kun je ze hier uitzoeken. Wij hebben er vele meegenomen. Onze tuin in Uden ligt vol met uitheems gesteente. Aan de andere kant van de weg Arganiabomen met gele vruchten. Tegen de schuin omhooggaande rotsformaties ontelbare cactussen die als groene toortsen omhoog staken. Tot aan de toppen konden we ze waarnemen. Waar vind je dit nou! Na Tighmi begon de weg flink te stijgen, vele bochten moesten genomen worden om het hoogteverschil te overbruggen. We moesten wel 1100 meter omhoog om over de col de Kredoes te kunnen komen. Een stevige klim. Onze 2.8 liter turbo-diesel moest flink werken om de 3500kg massa naar boven te krijgen. Sommige stukken van het parcours in de tweede versnelling. Eenmaal op de col viel ons een adembenemend uitzicht ten deel. Het landschap aan de open zijde was weids met enorme rotsmassa's en onbegroeide toppen. Hier voelde je je klein en nietig. Bij het stadje Jemaa Ida Ousemlal moesten we een keuze maken tussen twee wegen, allebei richting Tafraoute, linksaf 42km, rechtdoor 60. Volgens de wegenkaart moesten we linksaf. Toen we Jemaa binnenreden was het een drukte van jewelste. Overal geparkeerde karren met ezels, kleine vrachtwagens en heel veel mensen. De doorgaande straat was smal, dus langzaam rijden en goed manouvreren om niets en niemand te raken. Toen we opgelucht het stadje verlieten werd het parcours smaller en zeer bochtig, tegenliggers moesten de berm in om zonder kleerscheuren langs elkaar te kunnen komen. Vooral de haakse bochten om rotspartijen waren erg onoverzichtelijk en moesten met zorg genomen worden. Gelukkig geen bussen op dit traject tegengekomen! Die sjezen echt door!!! In het plaatsje Had Tahala hebben we even een pauze ingelast om foto's te maken en wat te filmen. De middag-temperatuur was opgelopen tot bijna 30 graden. Flink heet dus en tijd voor een fris glas limonade. Wat ons opviel waren de mooie huizen en villa's omzoomd door prachtige groene tuinen met enorme heggen van bloeiende bougainvillea tegen een achtergrond van bobbelige rotsformaties. Werkelijk een plaatje. Tussen dit stadje en Tafraoute ontdekten we nog een camping. Even gestopt om te kijken. Binnen de ommuring stonden twee campers. Eigenlijk wilden we hier wel oprijden. De ijzeren poort konden we niet open krijgen, gelukkig maar want even vòòr Tafraoute ontdekten we een prachtige vrije plaats met een aantal mobilhome's naast de aldaar aanwezige camping. Toen we de wagen in de schaduw van een machtige palm hadden neergezet en net aan de thee zaten werden begroet door twee alleraardigste jongetjes. Ze waren niet opdringerig en bedelden niet. Vol belangstelling vroegen ze ons in correct Frans waar we vandaan kwamen. "Pays Bas", zeiden we in koor, waarna ze vriendelijk lachten. Op onze vraag waar ze woonden wezen ze in de richting van een aantal huizenblokken en villa"s. En passant vertelden ze ons dat hun vader militair was en in de kazerne werkte. Later op de middag kwam een tante van de jongens ons begroeten vergezeld van een paar meisjes en jongetjes, haar kinderen. Omdat niemand bedelde besloten we de kinderen en de vrouw iets te geven. We hebben wat kleding en speelgoed uitgedeeld. We werden wel tig keren bedankt en toen de vrouw ons verliet kreeg Mauke een stevige kus op haar wang. Eén van de jongetjes waar we het meest kontakt mee hadden heette Boubakèr.

Zaterdag 1 april

Een mekkerende kudde geiten maakte ons wakker. Toen we de deur openden liepen ze rond de wagen op zoek naar voedsel. Snel de fotocamera gepakt en op de hoedsters gericht. Zij maakten bezwaar en bedekten hun gezicht met een doek. Veel vrouwen in Marokko wensen niet gefotografeerd te worden. De plek waar we de nacht hadden doorgebracht is werkelijk uniek. Op het hele terrein mooie hoge palmen en vele bossages. Het uitzicht is in één woord.....magnifiek. Over het open terrein zie je in de verte de schitterende rose bergen van zuiver graniet. De laagstaande zon maakte er met haar zachte stralen een onvergetelijk schouwspel van. Rond half negen kwam Boubakèr met zijn vriendjes ons begroeten. Ze wilden weten of we vandaag zouden vertrekken. Zo ja....of we dan een paar foto's wilden maken. Bij de grote uit rose graniet gehouwen leeuw poseerden ze voor ons. Op een briefje hebben hun postadres geschreven, ze vroegen ons de foto's op te sturen. Na afscheid van de kinderen genomen te hebben, wat met kusjes gepaard ging zijn we om tien uur vertrokken. Ze bleven ons nawuiven totdat we uit het zicht verdwenen waren. Heel ontroerend!  In het stadje verse ronde broodjes gekocht, nog even het stadje Tafraoute verkend en toen richting Agadir aangehouden. Voor het vervolg van de reis ga naar Taroudant.