Ouarzazate

Geschiedenis

 Ouarzazate was een garnizoenstad, door de Fransen gesticht in 1928 en diende om het grensgebied van de Sahara te controleren. Iets ten oosten van de stad ligt op de hoge oevers van de rivier de Ouarzazate het dorpje Taourirt dat in de 13e eeuw werd gesticht. Rond 1920 liet de pasja van Marrakech El-Glawi (1878-1956) een grote vesting bouwen op de overblijfselen van een oude ksar. Het is een indrukwekkend geheel met hoge gevels en kantelen, de binnenzijde tussen de machtige muren is van grote schoonheid en geldt tot een zeer mooi voorbeeld van Marokkaanse architectuur. Het dorpje bestaat uit een wirwar van straatjes met kleine kruidenierswinkeltjes en souvenirhalletjes. Er wonen nog ongeveer 200 gezinnen. Ouarzazate daarentegen telt 60.000 inwoners en is een moderne stad. Het heeft de pretentie te groeien tot een touristisch centrum van de gehele streek. Op de boulevard Mohammed 5 is "Dimitri", een flinke supermarkt gevestigd. Er zijn 2 ziekenhuizen, diverse banken en een postkantoor. Ook is er een dagelijks geopende overdekte markt, die tot 21.00 uur geopend is.

Donderdag 6 april.

In de loop van de nacht is de storm gaan liggen. Het  weer is als vanouds, strak blauwe lucht en lekker warm. Vandaag rijden we tot Ouarzazate, hetgeen betekent dat we het dal van de Draa weer doorgaan. Twee maal dezelfde N9 rijden verveelt niet. Je beleeft de dingen weer anders dan op de heenweg. Om 10 uur zijn we van de camping weggereden. Toen we Zagora achter ons gelaten hadden zaten we snel in de woestijn, een eideloze vlakte strekte zich uit, tot de einder zand en stenen. Na vele kilometers zagen we aan de linkerzijde een een plek om even te stoppen, een gelegenheid om die lege ruimte in ons op te nemen. Zo dachten waarschijnlijk ook een aantal Franse camperaars er over, met vier wagens kwamen ze achter ons staan. Een kwartiertje zijn we gebleven en daarna verder gereden. Bij een dorpje gestopt om koffie te drinken. Langs de kant van de weg was een soort balkon van flinke afmetingen. In de onmiddellijke nabijheid zagen we de zandkleurige blokvormige huisjes liggen. Toen we over de balustrade van het balkon keken waren net een paar jongetjes bezig om naar boven te klauteren. Toen ze ons in de gaten hadden maakten ze weer bedelgebaren, hand naar de mond betekent dat ze snoep willen hebben. We hebben ze aantal dropjes gegeven, ze wilden echter meer. Toen we ze duidelijk maakten dat we niets meer hadden, begonnen ze om stylo's te zeuren. Één van de  mannetjes had een lumineus idee, hij had een euro in zijn hand die hij wel wilde ruilen voor een stylo. Toen ik hem vroeg mij eerst de euro te geven waarna ik hem de stylo zou overhandigen, zei hij nee, waarop de ruil niet doorging. Na onze tweede kop koffie zijn we vertrokken nagejouwd door die kleine bedelgastjes. Bij het stadje Ourika Ouaourmas reden we het gebergte Jebel Tifernine met toppen van over de 1600 meter in. De eerste klim met veel bochtenwerk bracht ons naar een hoogte van 1000 meter. Op een grote parking aan de linkerzijde van de weg hebben we de wagen neergezet. De ventilatoren voor de radiateur draaiden uit alle macht om de motor die verkoeling te geven die hij nodig had. Op deze plek hadden we een magnifiek uitzicht op de omringende bergen en een nog mooier panorama naar beneden de diepte in. Het stadje Ourika in miniatuur lag ver beneden ons. Kleine vierkante blokjes gaven de contouren van de huizen aan. Na de lunch zijn we verder gereden. De N9 bleef met zijn vele bochten stijgen. Grandioze uitzichten vielen ons ten deel. Diepe uitgesleten en geerodeerde zwart/rode ravijnen gingen aan ons voorbij. Overal troffen we parkeerbalkons aan om al dit moois te kunnen aanschouwen. Op één van die parkeerplaatsen werden we benaderd door een zeer vriendelijke jongen. Hij had twee leguanen in zijn handen en bood deze te koop aan. Toen ik hem vroeg hoe hij er aankwam, zei hij dat hij ze vandaag gevangen had, hier in de bergen. Ik legde hem uit dat we ze niet in de camper konden meenemen, dat begreep hij direct. Verder vroeg hij niets, maar de blik in zijn ogen verraadde, dat hij toch iets wilde hebben. Een paar stylo's en wat snoep maakten hem blij en vrolijk. Na een kop thee reden we de parking weer af, de sympathieke jonge berber zwaaide ons na. De weg die we volgden bleef boeiend en mooi en na een half uur begon het grote afdalen tot bijna in Ouarzazate. De municipal camping was snel gevonden dankzij de goede bewegwijzering. Om half zes reden we de poort binnen. Helemaal achterin bij de muur hebben we de wagen neergezet. Het is een ruime camping met zon- en schaduwplaatsen, redelijk sanitair, een restaurantje, een winkeltje en een aardige beheerder. Snel de stoeltjes naar buiten en in de schaduw van de wagen een apperatiefje genuttigd. Later op de avond kennis gemaakt met een alleraardigst echtpaar uit Zierikzee. Tot laat in de avond buiten gezeten. Vandaag 166 mooie kilometers gereden.