Larache

Geschiedenis.

In de 13e eeuw schreven Arabische geschiedsschrijvers al over Larache. De Beni Arous  gaven de stad de naam El-Araïch, "de wijnstokken", vanwege het grote aantal wijngaarden in de regio. Het havenstadje Larache heeft in het verre verleden flink van zich doen spreken. Het was Portugees bezit, een zeeroversnest en het werd begeerd door de Arabieren, Fransen en Spanjaarden. De schepen van de V.O.C. die daar langs voeren waren beducht voor dit zeeroversnest. Het stadje is rijk aan christelijke en islamitische invloeden, die heden nog te vinden zijn op de Neo-moorse voorgevels en in het doolhof van witte straatjes van de Medina. In 1578 bouwden de Portugese slaven de Citadelle des Cigognes op bevel van sultan Moulay Ahmed El-Mansoer ed Dhebi. In de 17e eeuw is de citadel door de Spanjaarden verbouwd. Ook bouwden de Portugezen in de 16e eeuw de Citadelle Kebibat,"de koepeltjes" boven de monding van de Loukos en de zee. In de omgeving van Larache liggen de ruïnes van Lixus, in de 7e eeuw voor Chr. stichtten de Feniciërs er een welvarende handelspost. In 42 v. Chr. namen de Romeinse legioenen Lixus in. De stad werd welvarender dan ooit en de Romeinen bouwden er tempels en een theater.

Woensdag 15 maart.

Om 10 uur van camping Echrigui weggereden. Toen we de poort achter ons hadden kwam net een koppel ooievaars overvliegen. (Klik 0p foto) Bij het eerste huizenblok na de camping typisch Marokkaans brood gekocht, plat, rond en heerlijk. Vaak 1dirham per broodje. De N1 loopt na Assilah door een schitterend gebied van groene heuvels, sappige weiden met ontzettend veel wilde bloemen. De N1 is een goede tweebaner. Toch is het wel even wennen met de camper. Veel is er te zien langs de weg. De mensen gebruiken de gravelstroken langs de baan als voetpad en rijbaan voor het langzame verkeer. Je treft er karren met paarden aan, ezels, geiten, schapen en koeien. Het loopt allemaal los, bij de koeien zijn voor- en achterpoten met korte touwen aan elkaar vastgebonden. De hoeders van al dit vee zitten gehurkt bij hun kuddes. Zij houden een oogje in het zeil. Als de beesten op de weg dreigen te geraken dan komen ze met stokken in aktie. Let op de snelheidsborden, je komt ze heel vaak tegen. Ook waren er weer politie-controles. Meestal laten ze touristen met rust. Tegen lunchtijd reden we Larache binnen. De scholen gingen net uit. Hordes kinderen liepen door de straten. We werden hartelijk gegroet. Sommigen brachten hun vingers naar de mond om kenbaar te maken dat ze snoep wilden hebben. Ook waren er kinderen die met hun handen schrijfbewegingen maakten om aan te geven dat  stylo's welkom waren. Zwaai vriendelijk terug en blijf rijden!  Als je toch stopt dan mag je je verheugen op een groot aantal bedelende jongetjes. Meisjes doen dit veel minder. Toen we Larache door waren zagen we aan onze linker zijde een grote "Aire de Repos" op een bebost terrein. Mooie plaats om de lunch te gebruiken. De rest van de dag zijn we er gebleven. Het terrein kan wel honderd campers herbergen. Er zijn keurige toilet gebouwen. Ook is er een restaurant en enkele kantoortjes van scheepvaart-maatschappijen. Het terrein wordt onderhouden en bewaakt door gardiens. Je kunt alles zonder beperkingen gebruiken en het is volledig gratis. Het overgrote deel van de camperaars waren Fransen, in mindere mate Italianen, Spanjaarden, Belgen, Duitsers en landgenoten. Men gebruikt deze aire vaak als begin- en eindpunt van de reis. We hebben de wagen neergezet aan de uiterst linker zijde van het terrein, aan een grasborder met prachtige bloemenperken. Toiletgebouw en watertappunten in de buurt. Tafel en stoelen buiten gezet en in de schaduw van een machtige boom de lunch gebruikt. Klik even op onderstaande foto's, je krijgt dan een vergroting.

's Middags langs de N1 naar het centrum van Larache gelopen. Het is zeker z'on vier, misschien wel vijf kilometer te gaan. Overal langs de weg wordt gebouwd, hele nieuwe wijken heeft men uit de grond gestampt. Het lijkt net of men de bouwwoede, zoals die in Spanje al jaren heerst ,heeft overgenomen. Het wordt er niet aantrekkelijker op. De projectontwikkelaars hebben geld geroken, de bouwgrond is in Marokko relatief goedkoop en bouwvakkers zijn er genoeg en de lonen laag. Van CAO's heeft men nog nooit gehoord. Toen we dicht bij het centrum waren gingen net de scholen uit. We liepen met de stroom jongens en meisjes mee en hadden nogal wat bekijks. Men lachte vriendelijk en we moesten zelfs een groepje meisjes filmen. Eindelijk arriveerden we op de Place de la Libération. Het plein ligt vlak bij de boulevard. De arcaden en rijen blauwwite neo-Moorse gevels vormen een weergaloos voorbeeld van Spaanse  koloniale architectuur. Vele visrestaurantjes, caféterrasjas en eettentjes  geven het plein de nodige sfeer.  Op het midden van het mooie plein , achter een cirkel palmbomen is een schitterende azulejos-fontein. In het midden van de arcade-bogen is een hoge bakstenen poort met een afdak met dakpannen, de Bab El-Khemis poort of "donderdagspoort" de toegang tot de Medina. Toen we in het begin van de Medina waren, kwamen we op de markplaats. Een keur van kraampjes met van alles en nog wat was er te vinden alsmede een flinke groente-en fruitmarkt en niet te vergeten de vis-en vleesmarkt. Touristen zijn we in het geheel niet tegengekomen, volgens de reisgidsen mijden zij om uiteenlopende redenen Larache. Natuurlijk hebben we op de groentemarkt het een en ander gekocht tegen zeer lage prijzen, twee bossen munt mochten niet ontbreken. De blaadjes geven de thee een heerlijke smaak, maak hem wel zoet. Ook nog even naar de boulevard gelopen, die hoog boven de kust loopt. Op sommige plaatsen is de boel verzakt en de sierballustrade naar binnen getrokken. Men is met de renovatie begonnen van de Citadelle Kebibat, de "koepeltjes". Die naam heeft men er heel terecht aangegeven omdat er veel koepel]tjes te vinden zijn. Omdat het flink woei zijn we vrij snel naar de binnenstad teruggelopen. Op de terugweg naar de camping ontdekten we een katholieke kerk met groot wit kruis op de gevel, gebouwd in de Spaanse tijd.  Tegen zevenen waren we op de camping terug die geheel was volgelopen. Vandaag hebben we maar 45 kilometer gereden.