Essaouira

Geschiedenis

De Feniciërs waren al bekend met deze plek. Vanaf de 1e eeuw voor Chr. werd hier purper verwerkt. Deze Feniciërs ontdekten dat op de Mogador-eilanden, die hier voor de kust liggen, de purperslak leefde en dat hun kleurloze afscheiding als verfstof gebruikt kon worden om textiel purperrood te verven. In de 1e eeuw na Chr. onder de heerschappij van keizer Juba II werd er een purperfabriek gevestigd. Men had wel tienduizend slakken nodig om één mantel te kunnen verven De purperrode kleur mocht alleen gebruikt worden voor keizerlijke gewaden. In de 15e eeuw doopten Portugese handelaren de stad om in Mogador. In 1769 bouwde sultan Moulay Abdallah, de "Porte de la Marine" die de haven met de medina moest verbinden. De haven werd een belangrijke exportplaats van suikerriet, dat op de vlakte van Sous werd verbouwd. Ook werd onder het regiem van de sultan de medina gebouwd. Vanwege het kaarsrechte ontwerp(van de Franse architect Theodore Cornut) werd de naam van de stad veranderd in Essaouira (beeld) of Es-Souira(de Goed Getekende). In 1900 leefden 40% van de inwoners in de oude Mellah of joodse wijk. Tot 1956 hebben zij  van de stad een groot handelscentrum gemaakt. Na de onafhankelijkheid van Marokko zijn zij weggetrokken. In de jaren zestig was de stad favoriet bij de hippies en surfers.

Maandag 20 maart (vervolg)

 Spoedig zaten we op de N1, die ons langs het Jöel Hadid gebergte naar Essaouira bracht. Na een flinke afdaling reden we de brede boulevard op. Omdat de camping een paar kilometer van de stad verwijderd is, wilden we deze keer "vrij" staan. Van enige afstand namen we  we een flink aantal geparkeerde campers waar. Op een parking langs de boulevard bij een wit toiletgebouw stonden er zeker vijftien. Voor ons was er geen plaats vrij. We zijn doorgereden naar de haven. Het grote onverharde parkeerterrein bij de Medina herbergde nog eens tientallen campers. Ook hier konden we de wagens niet kwijt. We zijn teruggereden tot de parking bij cafetaria/snackbar l'Ocean Vagabond, geheel in blauw opgetrokken. Toen we het parkeerterrein opreden, vroeg de gardien of we wilden overnachten. Dat wilden we, maar de parkeerwachter zei dat het verboden was. Meteen voegde hij er aan toe, dat we in de straat aan de overzijde bij de ministeries rustig konden staan. Ook daar hield hij toezicht. Een identiteitskaartje om zijn hals was het bewijs dat hij door de gemeente als gardien was aangesteld. Voor 20 dirham konden we 24 uur parkeren en overnachten. Een zeer geschikte plaats om te voet de stad en de haven te bezoeken. 's Avonds was het plein voor de ministeries geheel verlicht. Schijnwerpers zetten de palmen op het plein in het volle licht, een mooi gezicht. Toen we om een uur of acht onze laptop aanzetten, bemerkten we dat we op een onbeveiligd netwerk zaten. Schitterend......we hebben onze mails binnengehaald en diverse e-mail berichten verstuurd. We kropen laat het bed in. Vandaag een afstand afgelegd van 208 kilometer.

Dinsdag 21 maart.

Half bewolkt. Om half negen werden we getrakteerd op een hevige plensbui. Zo snel het gekomen was, zo vlug was het weer voorbij. Een uur later was het geheel droog en scheen de zon uitbundig. Na de koffie zijn we te voet naar de haven gelopen. Op dit grote complex was het één en al bedrijvigheid. Op de in rust zijnde trawlervloot werd flink gewerkt en onderhoud gepleegd. In een inham lagen tientallen blauwe vissersbootjes afgemeerd. Op de kade stond een flinke vissersboot in de steigers waarop mannen bezig waren met een opknapbeurt. Langs de havenmuren op weg naar de medina was men bedrijvig met het schoonmaken van de net gevangen vis. Het visafval was een heerlijk kostje voor meeuwen en katten, die hun krop en buikjes lekker rond aten. Aan onze rechter zijde was een soort plantsoen met een keur aan visrestaurantjes. De eigenaren boden het zeebanket aan voor een "special price ". Na het passeren van de monumentale poort loop je zo vanaf de haven de medina in. Weer proef je de speciale arabische sfeer. Overal winkeltjes in de witte met blauw bewerkte pandjes. Kleurrijke kleden en tapijten, houten voorwerpen van Thuawortel, antieke ijzeren objecten, oude schrijfmachines en autoonderdelen, vlecht- en aardewerk, potten en pannen, lederwaren enz.enz. probeert men aan de man te brengen. De verkopers zijn vriendelijk en oefenen niet te veel druk uit op de toerist. Aan weerszijden van de kaarsrechte hoofdstraat, zijn we via poortjes de kleine pleinen met arcadebogen opgelopen. Elk plein heeft zijn specialiteit. Je vindt er kruiden en zuidvruchten, antiek, kleding, vis en vlees, groente en fruit. Er wordt gehandeld en geld verdiend. Bij de diverse poorten in de hoofdstraat karren met aardbeien, broodverkopers en bedelaars. Je blijft er kijken en dwalen, het is één grote happening. Om vijf uur hebben we de medina via een zijpoort verlaten. Op de grote parkeerplaats buiten de stadsmuur ontdekten we weer een groot aantal campers, dat hier al enige dagen verbleef. Moe en voldaan waren we om half zes bij de camper terug. De gardien had ons in de gaten en kwam de verschuldigde 20 dirham halen onder afgifte van een keurig bonnetje. Moe en voldaan van een lange dag zijn we 's avonds vroeg te bed gegaan.