Assilah

 

Heenreis

 Assilah

 Larache

Rabat

El Jadida

Oualidia

Safi

Essaouira

Taghazoute

Guelmim

Tan Tan

SidiAkhfennir

Tiznit

Tafraoute

Taroudant

Taliouine

Agdez

Zagora

Ouarzazate

Todra/Dades

ABenhaddou

Marrakech

Terugreis

Reisafstand

Links

 

 

Geschiedenis.

De havenstad Assilah was in vroeger tijden de poort van Afrika naar Europa. Het was een berucht zeeroversnest. Van alles werd er verhandeld, zelfs blanke slavinnen. In 972 werd het stadje door de Omajjaden uit Cordoba geannexeerd. Later had de koning van Portugal Alfons V belangstelling voor de stad, met 30.000 manschappen nam hij de stad in. Van daaruit wilde hij Tanger ten val brengen. Ook de Spanjaarden zijn bezitters van Assilah geweest. Aan het begin van de twintigste eeuw was stad in handen van de uit Jebela afkomstige bandiet Raissouni. Hij had zich gespecialiseerd in het ontvoeren van vooraanstaande figuren, waarmee hij flinke sommen losgeld incasseerde. In 1908 verwierf hij de titel van pasja van Assilah. Tijdens de eerste wereldoorlog speelde hij onder l hoedje met zowel de Spanjaarden als de Duitsers.Hij werd uit de stad verdreven door sultan Abd el-Krim. In 1925 stierf hij in de gevangenis.

Maandag 13 maart.

 Toen we goed en wel in Tanger waren, bemerkten we dat hier een geheel nieuwe wereld voor ons open ging. Het was druk op straat. Wat ons direct opviel was het grote aantal mannen dat de trottoirs bevolkte. Vrouwen en meisjes waren in de minderheid. Sommigen waren westers gekleed, anderen in de echte Marokkaanse kledij, lange gewaden, wit, bruin of gekleurd. Bijna alle vrouwen met hoofddoeken in allerlei zachte tinten. Enkele jonge meisjes in spijkerbroeken, blouses of jasjes met lange mouwen en los wapperende haren. Zij waren echt in de minderheid. Het verkeer is weer een verhaal apart. Het krioelt van de voertuigen op de weg. Personenwagens, scooters, veel taxis, oude vrachtwagens, grote bestelwagens, paard en wagens, fietsers en ezels. Zo op het oog lijkt het net een janboel. Maar als je een tijdje hebt meegereden dan bemerk je dat er toch lijn in het geheel zit. Op kruisingen werden we vaak aangegaapt met onze pronkcampers. De mensen zijn over het algemeen erg vriendelijk, velen zwaaiden ons toe. Omdat we naar Assilah wilden hebben we Rabat aangehouden. De bewegwijzering was uitstekend en al snel zaten we in de buitenwijken van Tanger. Wat ons ook opviel, dat was het flinke aantal politie-controles op de weg. Toen we Tanger achter ons hadden was er nauwelijks verkeer. Het landschap was nietszeggend. Overal zie je vee en mensen langs de weg. Wat lopen de Marokkanen veel! We hebben steeds de N1 aangehouden die ons na ongeveer een uur in Assilah bracht. De allereerste camping langs de N1 hebben we genomen. Camping Echrigui, genoemd naar de eigenaar. Het is een matige camping met verwaarloosd sanitair. De prijs is 60 dirham per nacht. Er zijn redelijk veel schaduw plaatsen. Vandaag 57 kilometer gereden. Makkie dus!

Dinsdag 14 maart.

Mooi zonnig weer. 's Middags te voet naar het centrum getogen. Als je slecht ter been bent, neem dan een taxi, het is een aardige wandeling. Lopend over de brede boulevard, zie je van verre de haven en de stadsmuren. Het strand is erg breed, je kunt er eindeloos joggen of wandelen. Dichtbij de stadsmuren stond een aantal campers. Wij hebben van Fransen vernomen dat je er niet meer mag overnachten. Een verbodsbordje met een caravan erop zou dit moeten tegengaan. Beetje onduidelijk. Via de stadspoort "Bab Al-Kasbah"met bedelaars op de grond kom je in de oude Medina. Een wir-war van steegjes tussen de witte huizen strelen het oog. De

hoofdkleuren in de witte muren zijn helblauw, schrikt de vliegen af. Men heeft het gebruikt rond de deuren, ramen, luchtroosters, ja overal vind je deze blauwe kleur terug. Soms gebruikt men speciale tegeltjes, soms een zachte groene kleur. In het begin van de Medina leuke winkeltjes met typische Marokkaanse produkten. Prachtige gekleurde tapijten, lampen, kleding, houtsnijwerk, schitterend aardewerk enz.enz. In de middag is het er erg rustig, we zijn bijna geen touristen tegengekomen, alleen wat locals. Elk straatje is weer anders. De huizen zijn vrij hoog, de zon maakt bijna geen kans om tussen de muren te komen. Als je zo door die nauwe steegjes loopt, hoor je allerlei geluiden, soms vage arabische muziek en het ruikt er kruidig. Schitterend......!!! Dan weer zie je als je een straatje inkijkt in de verte het silhouet van Marokkanse vrouwen in wapperende gewaden. Als ze dichterbij komen en je wilt een foto  maken, bedekken ze hun gezicht of ze draaien zich om. Het zal waarschijnlijk met hun cultuur te maken hebben en je moet dan ook respect tonen. Het palais Raissouli, de woning van de vroegere bandiet, gebouwd in 1906, is nu een cultureel centrum waar kunstenaars verblijven, die jaarlijks deelnemen aan de culturele moessem. Vele prachtige muurschilderingen in felle kleuren getuigen van dit feit. De hoge, kalkstenen stadmuren met poorten, eind 15e eeuw zijn door de Portugezen gebouwd, ze omsluiten de Medina over bijna anderhalve kilometer. De prachtige ommuring langs de  zee die over de gehele lengte wordt opgefleurd door blauw-witte gevels van de huizen die erlangs staan, is een ware blikvanger. Aan de zuidkant van die muur kom je via een stenen trap op een stuk dat hoog boven de Oceaan ligt. Direct vallen je de mooie beschilderde muren op. Eenmaal boven heb je een uniek uitzicht op de grillige kust met zijn vele rotspartijen. Van verre golven de machtige rollers van de Atlantische Oceaan tegen het gesteente aan. Het azuurblauwe water verandert onmiddellijk in een witte bruisende en kolkende massa met omhoog schietende waterpartijen. Een machtig schouwspel!! Via de poort "Bab Homar", aan de stadskant, met zijn nauwe passage waar ook een aantal bedelaars hun hand ophielden, kwamen we op de Avenue Hassan II met zijn vele terrassen. Aan de muurzijde is de soukh, een markt met hoofdzakelijk groente en fruit. Ook worden er witte  kippen verkocht, die opgesloten zitten in een betegelde ruimte. Stinkt behoorlijk. De koper wijst de kip aan die hij hebben wil, een jongen duikt het hok in, grijpt het luid kakelende beest, even daarna hangt een zielig stukje pluimvee zonder kop aan een haak, wordt dan op z'on ouderwetse weegschaal met losse contragewichten gewogen, betaald en door de koper megenomen. Dus verse kip!!! Om zes uur waren we op de camping terug........een mooie ervaring rijker.

 

Fotoalbum

Wij hopen dat U van deze pagina genoten hebt en als U van plan bent naar Marokko af te reizen dan wensen wij U een goede vaart en een behouden thuiskomst.